Niet elke race krijgt een zonsverduistering als decor, maar deze wel.
Terwijl het licht boven de baan langzaam veranderde, hadden wij onze aandacht vooral bij iets anders: de kart. We hadden vooraf het vermoeden dat we niet het beste materiaal onder ons hadden.
Tijdens de kwalificatie van vijftien minuten werd dat vermoeden bevestigd. Hoe we het ook probeerden, de rondetijden bleven net iets te ver van de kop af en we mochten beginnen vanaf P6.
Toch vonden we in de race de weg naar voren. Stap voor stap schoven we op, tot we op P4 lagen. Verder ging niet lukken: het verschil in topsnelheid met de karts voor ons was simpelweg te groot om nog bij P3 te komen. Dus richtten we ons op verdedigen, want van achteren kwam het dichterbij.
En bij de laatste 10 minuten van de race ging het mis. Met drie karts tegelijk de bocht in is zelden een goed plan, en dat bleek ook nu. Ik ga niet doen alsof ik daar geen aandeel in had, misschien had ik het moeten laten gaan in plaats van maximaal verdedigen. Hoe dan ook, wij gingen eraf en vielen terug naar P7. Een flinke domper, maar opgeven is geen optie in een endurance. Ik zette de helm weer recht en ging door.
Uiteindelijk finishten we op P6, geholpen door het feit dat de nummer 5 er laat achter kwam dat hij nog een pitstop open had staan. Niet het resultaat waar we op hoopten. En een resultaat dat er op papier niet slecht uitziet, maar waar ik zelf geen trots gevoel aan overhoud. De kart was niet de snelste, maar de belangrijkste fout van de dag stond wel op mijn rekening. Dat is dan de les die je meeneemt naar de volgende race.
De verduistering gaf een bijzondere sfeer boven de baan en een mooi excuus om deze race in de schaduw te zetten.
Alle uitslagen van dit seizoen staan op de raceresultaten-pagina. De eerstvolgende wedstrijden vind je in de racekalender 2026. Eerder reed ik in Berghem de 2-uursrace waarin we van P24 terugkwamen naar het podium.
Dank aan Van Zon & Quint advocaten en Kemkens en G & B Fotografie, die dit seizoen mogelijk maken.